Retoricatoneel

De kust is lijk een muur. En wij? Wij vlammen erop af! Daar kantelt een schip en worden edelmannen en matrozen uitgespuwd op een eiland. Eind-land, want niets is wat het lijkt op deze onbekende grond. Rechtstreeks uit de hemel klinken betoverende klanken en voor hun ogen doemen wezens op die het hart doen sputteren. Een windekind verschijnt even plotsklaps als het verdwijnt en dan moet nog blijken welke krachten werkelijk spelen met het geweten van onze overlevenden.

In dit laatste werk van Shakespeare - The Tempest - door Tom Lanoye bewerkt voor Reinhilde Decleir (in opdracht van Tutti Fratelli) zoeken mensen naar - ocharmen! - iets dat écht is, iets dat zijn eigen laat bewaren voor altijd, maar dreigen het te verpulveren door een gebrek aan fantasie en gevoel voor schepping.

Onze zesdejaars speelden weer de pannen van het dak!